Je geboorte. Toch? Niettemin wordt dit nooit omschreven als het werkelijke begin. Men spreekt ofwel over de “oerknal” dat gepaard ging met het leven ‘pur sang’ ofwel begint het leven vanaf een bepaalde leeftijd (meestal tijdens of kort na je studie).
Deze laatste vind je vaak terug in familiale kringen. “Ja, papa’s studententijd, dat was nog eens een dolle boel, jongen”. Ik, pasafgestudeerd, kan niets anders concluderen dat er een kern van waarheid in schuilt: het leven begint vanaf je 18e, waar je voor vaak voor het eerst in contact komt met alle zaken die G*d verboden heeft. In mijn geval mijn ouders. Maar vergeten we dan de eerste 18 jaar van ons leven niet? Of zien we deze bewustwillig over het hoofd?
Gezien de biologische vorming van een baby-, peuter-, (…) kleuterfase en veel later de puberteit, die vaak tot ongeveer het 18e levensjaar loopt, getuigt dit ironisch genoeg wel op ‘leven’, maar dit wordt niet veronderstelt het echte leven te zijn. (weer dat begrip echt) Dit is veeleer de vormingsfase om ons als individu klaar te stomen voor de “volwassenwereld”, die hier inhoudelijk wordt gedefinieerd als het leven.
Tegelijkertijd hebben die ‘gelovigen’ (in beide betekenissen) in de oerknal, al dan niet met G*ds hulp, ook een argument door te stellen dat het leven toen is begonnen. Empirisch onderzocht, wetenschappelijke bewezen en oud-filosofisch gedachtegoed doordrenkt met de voorloper van religie tonen aan dat er toen voor het eerst leven op aarde kwam. Bacterien zo klein als … (niet te vergelijken). Later. Veel later onstond het mensenrijk en ontwikkelde zich tot hetgeen we ons nu zien en voelen.
In de bloei van mijn leven streef ik naar het echte leven, maar dan enkel en alleen zoals die is gedefinieerd in mijn hoofd. Mijn idee. Mijn utopie. Mijn wijsheid. Deze laatste zegt tegerlijktijd: of je nu Christelijk, Atheist, (…) of aanhanger van de Islam bent, iedereen heeft gelijk, want ook hier geldt het principe van subjectiviteit. Echter dit keer is het de letterlijke of figuurlijke opvatting die de subjectiviteit bepaald en niet vice versa.
