De aanleiding van een dubieuze titel als deze bouwt voort op een reactie die ik ontving op mijn blogtekst: het leven begint bij.
Een feit is dat de wetenschap voorkomt uit goddelijk[1] geïnspireerde ideeën en toepassingen. Een voorbeeld. ‘Jezus’ (als hij ooit heeft bestaan) is geboren volgens natuurwetenschappelijke wetten, maar dit zou een flauw voorbeeld zijn. Een ander voorbeeld. Vroeger – in de Oudheid en zelfs daarvoor – waren alle filosofen goddelijk georiënteerd daar zij (1) les kregen van priesters en (2) later in hun ‘carrière’ zelf de rol van lesgevend priester tot zich namen. Ik gebruik de filosofie als voorbeeld, wat wellicht niet de bakermat van de wetenschap is, maar tegelijkertijd is alle wetenschap wel doordrongen van filosofie. Eens te meer daar de grootste – en meest bekendste – filosofen, zoals Plato (politiek), hun invloed hebben gehad op de wetenschap[2] en misschien nog steeds.
Dit voorbeeld van goddelijke wetenschap toont aan dat de wetenschap en geloof enerzijds elkaar aanvullen en anderzijds elkaar hebben beïnvloedt. Dit gesteld zijnde, denk ik ook dat er zowel in de wetenschap als in de godsdiensten waarheden zijn, juist omdat beiden met elkaar doorweven zijn. Vanuit deze optiek kan ik ook niet anders concluderen dat iedereen gelooft, zij het in een G*d of in de wetenschap. Niemand is ten slotte de nihilist van het geloof op zichzelf, zelfs niet, of juist niet, in de 21ste eeuw waar de filosofie een heel andere plaats heeft gekregen.
Doordat de filosofische wetenschap na de negentiende eeuw[3] veel minder onderhevig is aan goddelijke invloed, en stilaan ontdoet van haar goddelijk jasje, staat de filosofische wetenschap niet meer gelijk aan het geloof. De oorzaak hiervan is het stelselmatige verlies van de kerk en de winst van het empirisch onderzoek. Hoewel er altijd goddelijke invloeden aanwezig zullen zijn, want de filosofische wetenschap kent namelijk deels een geloofsgeoriënteerde oorsprong, zou je zelfs kunnen stellen dat beide haaks op elkaar staan wat uitmondt tot de hedendaagse tweestrijd: wetenschap versus geloof.
De filosofische wetenschap wordt tegenwoordig veel eerder vertaald als “een manier van denken” in plaats van het vertegenwoordigen van het revolutionaire gedachtegoed. Dit zorgt ervoor dat er in iedereen een filosoof schuilt ongeacht opleiding en/of geloofsovertuiging. Als je deze lijn doortrekt, met de huidige kritische tijdsgeest gekoppeld aan de vrijheid van meningsuiting in je achterhoofd, kun je niets anders concluderen dat dit tot verschillende (subjectieve) meningen, stromingen en tot slot ook interpretaties van het hedendaagse geloof evenals filosofie leidt. Iedereen heeft ten slotte een mening.
Kortom alles is voor interpretatie vatbaar vanwege ieders eigen waarheid en alles is waar totdat het tegendeel bewezen is, maar dit is mijn mening. Hoe denken jullie erover?
[1] Goddelijk wordt hier bedoeld in de geloofsmatige zin van het woord en kan bijgevolg gelden voor elk geloof.
[2] De wetenschap moet gelezen worden als de filosofie.
[3] Eind achttiende eeuw ontstonden ook grote denkers zonder theologische opleiding en/of priesterlijke aanstelling. Let wel: dit is een voorzichtige schatting.
