Innerlijke rust is uiterlijke schijn
Een oase van hersenschimmen
Een warboel van gedachten
Tegenstrijdige gevoelens
Mijn tere ziel overgoten met rode wijn
Aanvaard ik de leegte van een idee
Dat van hij met jou en jij met hem
Of kies ik voor weerstand
Dat spreekt ‘ga haar beminnen’
En kun jij daar in mee
Maar jullie hebben een verleden
Een één gemaakte verbondenheid
Fantastische momenten
Ook mindere dagen
Welk perspectief geeft het heden
Laat mij maar leven met de gedachte
Dat jij al een zon hebt
Iemand die van je houdt
De meedogenloze waarheid
Wat kan en mag ik anders verwachten
Ja, ik leef in de schaduw van jouw bestaan
Maar mijn gevoel wordt sterker
In gedachten verzonken
Een lach op mijn gezicht
Ik neem een andere houding aan
Wordt de hemel ooit nog blauwer
Kan ik ooit nog schijnen
Want jij bent mijn illusie
De kers op de taart
Of wordt het grauwer en grauwer en grauwer
Inmiddels zijn we zoveel maanden verder
Mijn gedachte geordend
Ik weet waar ik sta
Verzachtende omstandigheden
Je bedoeling is helder
Ik stap jouw schaduw voorbij
De utopie vervaagt
Van ik en jij en jij en ik
Het klaart op
Laveloos boetseren met klei
Ik loop weer in de zon
Als een dartelende vlinder
Zo vrij en op zoek
De wanhoop nabij
Net als toen het allemaal begon
